Niekompetencja, ignorancja, zwłoka, nieudolność, niedocenianie przeciwnika, zbytnia pewność siebie i inne błędy popełniane podczas II wojny - od bitwy o Anglię do bitwy o Berlin

Wojna jest sztuką improwizacji i nawet najlepsi dowódcy nie są w stanie uniknąć pomyłek. Kiedy jednak błędy są skutkiem niekompetencji, lenistwa, uporu, ambicji, żądzy sławy, ulegania emocjom czy lekkomyślności, muszą zostać napiętnowane.

Grzech pychy: przed rokiem 1940

Fatalna zwłoka: bitwa o Wielką Brytanię

Zbytnia pewność siebie: walki w Rosji 1941

Porażki na własne życzenie: kampanie na pustyni

Mania wielkości: od Al-Ghazala do Al-Alamajn

Przesadny optymizm i brak wyobraźni: bitwa o Atlantyk

Cena ryzyka: atak japoński 1941

Błędne koncepcje: ofensywa bombowa w Europie 1940-43

Hazard pod Arnhem: ofensywa powietrznodesantowa 1944

Ułuda niezwyciężoności: kampania na Pacyfiku 1942

Skłonności samobójcze: bitwa w zatoce Leyte 1944

Jak doszło do najbardziej fatalnych w skutkach posunięć generałów, admirałów i  marszałków II wojny światowej? Czy istnieje jakiś wspólny mianownik błędów takich dowódców jak Gamelin, von Rundstedt, Wavell, Montgomery, Yamamoto, Dönitz, Auchinleck, Hitler, Stalin? Dlaczego w bitwach na lądzie, morzu i w powietrzu popełniono pomyłki, które wydłużyły wojnę i rozszerzyły jej zasięg, a tym samym powiększyły liczbę ofiar i skalę zniszczeń?

Kenneth Macksey – zmarły w 2005 roku brytyjski historyk, specjalizujący się w historii wojen, zwłaszcza II wojny światowej – bada przyczyny militarnych niepowodzeń, dowodząc, że wojna bez błędów nie jest możliwa.